Op m’n gemak

Ik ben er laatst achter gekomen hoe graag ik soms “normaal” wil zijn. In mijn cursus voelde ik mij tot nu toe totaal niet op mijn gemak en ik was mega onzeker. Dat irriteerde me enorm, want ik werd er heel terughoudend van. En als ik één ding niet ben, is het terughoudend. Normaal ben ik juist een vrolijke, spontane flapuit. Maar blijkbaar niet overal.

In gesprek

Na de 7e les van mijn cursus (werken met eigen ervaring), kreeg ik een tussenevaluatie. Hier wilde ik echt even mijn ei kwijt. Ik vertelde hoe ongemakkelijk en onzeker ik me soms voel,  vooral tijdens de cursus. En hoe irritant ik dat vind.

Gelukkig zijn de twee coaches op de cursus geweldige mensen! Ze wilden meteen samen kijken hoe het komt dat ik me soms zo voel. Ik vertelde dat ik me heel veel afvraag wat mensen van me vinden of wat ze over me denken. Zeker nadat ik afgekickt was.

Realisatie

Eén van de coaches zei dat ze meer van mezelf zou willen zien in de groep. Toen viel het kwartje. Ik realiseerde me ineens dat ik veel te graag “normaal” wil zijn en daardoor 1000 keer nadenk voordat ik iets zeg of doe. En dat doe ik echt niet overal, maar wel bij mensen die ik nog niet goed ken.

Het maakt me onzeker. Alsof ik mezelf in een soort doosje probeer te proppen, terwijl ik daar veel te dikke billen voor heb. Ik hou mezelf constant in bedwang, terwijl al mijn drukke gedoe en gedachten een uitweg zoeken.

Tijd

Nu ik dit van mezelf weet, betekent het niet dat ik vanaf nu overal mezelf ben. Ik denk dat dit vooral tijd nodig heeft. En ik denk dat ik het nog steeds moeilijk zal hebben als ik in onbekend gezelschap ben. Want voor mij is het normaal geworden om zoveel na te denken en normaal over te willen komen. Maar het begin is gemaakt.

Ik ben niet normaal!! Zo, dat is gezegd. Vanaf mijn geboorte werd mij al ingefluisterd dat ik te weinig concentratie heb, te snel praat of te druk doe. Hoe kan iemand dan in godsnaam zichzelf zijn? Ik moet leren dat het oké is om mij te zijn.

Ik ben niet normaal, en daar ben ik blij om! Want normaal is eigenlijk maar heel saai.

Wil je meer weten over ADHD & Lifestyle?

Bezoek onze pagina over ADHD & Lifestyle!

Over de auteur

Hoi allemaal! Mijn naam is Lily, ik ben 23 jaar oud en moeder van een geweldige (en ondeugende) peuter. Op mijn zeventiende is ADHD vastgesteld, en ben daarna aan de medicatie gegaan.

Na de middelbare school, wilde ik een tussenjaar waarin ik fulltime ben gaan werken. Omdat ik iedere keer tijdens de pauzes mijn medicatie in wilde nemen (dat was wat makkelijker dan iedere keer naar de kantine te moeten lopen), nam ik mijn medicatie eerder in dan eigenlijk zou mogen. Mijn lichaam wende eraan en na een tijdje nam ik de medicatie nog eerder in. En nog eerder. Tot ik op een punt alleen maar aan de medicatie kon denken en ik ongeveer 50 pillen per dag slikte. Ik was (en blijf de rest van mijn leven) verslaafd aan methylfenidaat.

Inmiddels is dit 2 jaar geleden. Het gaat nu erg goed en volg inmiddels ook de cursus “werken met eigen ervaring”. Dit is een hele leuke en interessante cursus, waar ik mijn ervaring kan inzetten voor iets goeds.

Met deze blog wil ik aan anderen laten zien hoe ik de dagelijkse dingen doe als moeder met ADHD. Ook wil ik verslavingen bespreekbaarder maken. Het schijnt namelijk dat mensen met ADHD veel verslavingsgevoeliger zijn dan mensen zonder ADHD. Dus laten we het er samen over hebben!

Lilly ADHD Positief

BLOGPOSTS

0 Reacties

Laat een reactie achter..

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Log hier in met je gegevens

of    

Forgot your details?

Create Account