ADHD XXL

Hallo allemaal, hier ben ik weer (Gaby). Na mijn eerste blog, dat vooral over het verleden ging ga ik jullie nu meenemen naar mijn ‘gewone’ dagelijkse leven. Een dag die iedereen zou kunnen hebben. Maar dan alleen met een toefje ADHD erbij 😉

Tja, de titel.. Als je eenmaal deze 4 letters (ADHD) hebt dan kunnen wij elkaar waarschijnlijk wel de hand schudden. Wij bezitten namelijk over allerlei fantastische eigenschappen!! Creatief, je gaat geen uitdaging uit de weg, oplossingsgericht, inlevingsvermogen en noem maar op. Maar ook worstelen we met van alles en hebben we eigenlijk dagelijks veel strijd. Spullen kwijt, impulsief zijn, hyperactiviteit, chaos in je hoofd, stemmingswisselingen, er alles maar uitflappen, depressieve gevoelens enz.

Maar wat als je nu in 1 week je huis verkoopt.. En een dag later een huis koopt.. De overdrachten al snel voor de deur staan en je 2 maanden moet overbruggen zonder dak boven je hoofd! Ja! PANIEK IN DE CONFETTIE-FABRIEK!

ADHD over de top.. Ik voel me als een vuurwerkrotje die uit elkaar klapt in een klein ijzer blikje van de doppertjes. (Sorry dit komt als eerste in me op). Mijn vingers kaal geknaagd van de onrust. Ik weet niet waar ik het zoeken moet, maar juist nu moet ik focussen. Niet impulsief zijn, relax, overzicht houden. Ik koop geen zakje chips maar een huis voor hoop ik de rest van mijn leven. Zo, de titel is nu duidelijk.. Maar nu het hele verhaal.

Hehe.. vakantie!!

De eerste week van september hebben we dan eindelijk een weekje vakantie. Het park heeft minimale faciliteiten maar juist dat zijn de beste vakanties. Onze kleine stuiterbal vermaakt zich uren in de zandbak en mijn man en ik kunnen eigenlijk eens echt praten. Bijzonder rustig kletsen we over onze toekomstplannen. Een tweede kindje? Een groter huis? Ons werk? We zijn namelijk al een jaar opzoek naar een groter huis. Een echt grote mensen huis. Maar in deze bizarre markt durfde we niet hoog te bieden op een huis en pieste we elke keer naast de pot. Frustratie? JA!! Dus ik gooi een balletje op om eerst ons huis te verkopen om zo te weten wat je echt hebt.. En dus weet wat je kan besteden.

Appartement te koop!!

Zo gezegd, zo gedaan.. En wat vond iedereen mij eigenwijs. Tot de man die kwam inmeten aan toe. Ik heb geen moment getwijfeld en mijn gevoel gevolgd. Na 2 weken stond ons juweeltje dan echt op internet. Binnen een paar uur stond de eerste bezichtiging dag helemaal vol gepland. En wat bleek.. binnen 2 dagen was ons huis verkocht. En dik overboden! BIZAR! Maar wel een vet nadeel is is dat de koper er met 6 weken in wil. Twijfel, twijfel..? Nee geen twijfel. We vinden wel een oplossing.

Huis gezocht!!

2 dagen later zaten we bij de makelaar om het voorlopig koopcontract te tekenen. Bloednerveus en lachend van de zenuwen liep ik als spraakwaterval van woorden het kantoortje in. ‘Mag ik met mijn rug naar het raam zitten’ vroeg ik. De makelaar vroeg of ik dat fijner vond. ‘Nou, omdat ik nu al aan het denken ben of er een logica zit in de geparkeerde auto’s’. ‘Ik ben gewoon snel afgeleid’ zei ik maar snel want dat van die auto’s zal ze toch wel niet snappen 😉

Ze begon over het hoge geboden bedrag en hoe we de bezichtiging van net vonden. (We waren net namelijk bij een huisje wezen kijken). Ik (nou meer mijn mond) nam meteen het woord dat we wel enthousiast waren over het huis maar dat de makelaar echt een eikel van een vent was. Je zal je geld er maar aan uitgeven. Wat een ongeïnteresseerde meelzak. Oeps. Zei ik dit echt hardop? Ja dat zei ik.. Maakt niet uit.. Nu het contract.

Mijn god wat een stapel witte blaadjes met zwarte lettertjes. Waar zijn de plaatjes dacht ik 😉 Hoeveel bomen hebben ze nodig voor deze blaadjes? Of eigenlijk welk soort bomen? Niet alle bomen zijn geschikt toch? Een palmboom lijkt mijn niet handig.. Die zie je alleen op het strand.. Pff was ik maar op het strand. Daar ging ik altijd met mijn hondje wandelen..

Zo, hebben jullie alles gelezen? Vroeg de makelaar. Oja, ik ging een contract tekenen. Huh gelezen dacht ik.. Ga je het niet voorlezen vraag ik. Jawel zegt ze, we nemen alles samen even door. Voordat ze kan beginnen komt de assistente binnen met drinken. ‘Wat een leuke theeglazen heb je’ zeg ik. Ja van de ….. (Die leuke winkel waar ik waarschijnlijk de naam niet van mag noemen).

Ow die wil ik ook. Straks als we een ander huisje hebben. Fijn, er is hier ook zo’n leuke winkel. Kan ik snel even kijken. Dan gooi ik de oude glazen weg. Misschien hebben ze ook leuke koffiemokken. Misschien mintgroen ofzo. Ik heb namelijk al grijze en dat staat dan mooi bij elkaar. Dus zal ik die oude wegdoen of bewaren. Weggooien kan altijd nog. Mijn man had een idee om de glazen en mokken op te stapelen in de la. Dat is handig met pakken en opruimen. Misschien is dat nog niet zo’n gek idee..

Ja focus. Na 2 kaalgevreten vingers en zweet op plekken waar het normaal niet zit zijn we ongeveer de dikke van Dalen voorlopig koopcontract door. Yes getekend! De makelaar verteld nog even hoe het verder in zijn werk gaat. En ook hoe we het gaan oplossen met het niet hebben van een nieuw huis. Dus mijn mond begint spontaal te kletsen en verteld dat we een brug hebben gehuurd waar we onder kunnen gaan slapen. Later vertel ik dat we tot na de feestdagen bij mijn ouders kunnen intrekken en voor daarna een huurstekkie willen zoeken. Want echt.. Ik heb echt de allerliefste papa die je maar kan bedenken maar we weten allebei precies wat we willen en dat is vaak niet hetzelfde haha.

De makelaar vraagt waarom we niet gaan kijken bij een huis dat te koop staat. Echt een lelijk huis flap ik eruit. (Wauw de makelaar zal wel denken, die arme man met zo’n vrouw). Waarom geef je het geen kans zegt ze. Kijken kan toch altijd? Ze heeft wel gelijk, het is ook de buurt waar we graag willen wonen. Dus binnen een poep en een scheet staan het in dat lelijke huis wat meteen als thuis voelt. Fantastisch!! Dit is ons huis!! Ik wil het hebben fluister ik bij mijn man in zijn oor. Die avond doen we nog een bod en de volgende ochtend zouden we horen of het gelukt is..

De meest #$%^% nacht ooit..

Er is nog nooit zoveel door mijn hoofd gegaan als deze nacht. Ons droomhuis binnen handbereik. In gedachten woon ik er al. Perfect perfect! De adrenaline giert door mijn lijf. Niet te doen. Mijn man wil mij knuffelen maar ik kan het gewoon niet hebben. ECHT!! Laat me los. Ik doe zo mijn best om ‘binnen de lijntjes’ te blijven. Elk moment kan ik uit elkaar spatten. Om 23.00 uur toch maar naar bed. Echt serieus.. Mijn ogen gaan gewoon niet dicht. Alle kleuren verf die je maar kunt bedenken heb ik daar al op de muren gehad. Badkamers, keukens, een speelhuisje door de kleine. Ik kon het NIET loslaten. Om 00.07 uur kijk ik naar de klok. Ik tel de uren, minuten, seconden letterlijk. Hoelang duurt het nog voordat het 9:00 uur is. Om 01:22 zit ik op het niveau betonverf. En om 02:56 uur heb ik mijn lieve pinguïn knuffel maar op mijn ogen gelegd om te hopen dat ze nu wel eens willen sluiten. Van de digitale nummers op mijn klok heb ik de meest fascinerende figuren gemaakt. Als je geen ADHD hebt zal je dit waarschijnlijk niet begrijpen. Maar echt.. Als je die streepjes los van elkaar ziet kun je er een toren mee bouwen 😉

Maar goed, na hoogstens 2,5 uur slaap in de nieuwe dag begonnen en ligt ik mijn collega in met het mogelijke telefoontje die ik kan verwachten. Als een elastiekje schiet ik van groep naar groep. Ik weet niet waar ik het zoeken moet. Yes! Eindelijk 9:00 uur.. Nu kan ik gebeld worden. Maar er word niet gebeld. Elke minuut die er voorbij gaat voel ik serieus depressieve gevoelens opkomen. Na dik 1,5 uur laten belt mijn man met een serieuze stem.. ‘De makelaar heeft gebeld.. En wil je een leuk cadeautje voor je verjaardag’? Dus mijn mond neemt het voortouw en zegt; lul, ja of nee? Hebben we een huis of niet? Hij zegt ‘op 3 januari krijgen we de sleutel van ons nieuwe huis’!! Ik gil het uit, de tranen rollen over mijn wangen. Wat een explosie van emoties. Zo onwijs blij ben ik. Ongeloof, niet normaal! Later besefte ik de hint. ‘Wil je op je verjaardag een leuk cadeautje’. 3 januari ben ik namelijk jarig en krijgen we dus de sleutel van ons nieuwe huis : )

Wil jij meer informatie over ADHD & Diagnose?

Bekijk hier alles over de diagnose ADHD!

Over de auteur

Hoi mede-druktemakers,

Mijn naam is Gaby en een jonge twintiger (29). In 2016 ben ik getrouwd en nu heel gelukkig met mijn man. 2 jaar geleden ben ik moeder geworden van een kleine stuiterbal. Ons zoontje heet Finch.

Ik werk als Pedagogisch werker (gewoon leidster) op een peutergroep en buitenschoolse opvang 3 dagen per week. Naast mijn werk en mama zijn ben ik gewoon een rommelkont. Tekenen en ontwerpen doe ik heel graag. Oude meubels opknappen, ons huisje stylen (zo’n beetje elke week) en oneindig slenteren in kringloopwinkels. I love it! Oja, mijn schatje in de schuur om niet te vergeten. (Mijn mountainbike)! Ik train 1x per week en rij zoveel mogelijk een parkoers.

Nu nog wat ik heb. Ik heb ADHD / ADD en een beetje van mijzelf. Deze 3 ingrediënten maken wat en wie ik ben.

Blogger Gaby van Enting

BLOGPOSTS

0 Reacties

Laat een reactie achter..

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

*

Log hier in met je gegevens

of    

Forgot your details?

Create Account